14.5.07

Ένα ποίημα με ελπιδοφόρα αρχή και λεπιδοφόρο τέλος


Τα ποστ μου αραιώνουν σαν τα μαλλιά μεσήλικου ανδρός,
το σκέφτηκα
μόλις που γύρισα απ' της δουλειάς τη σκόνη
έβγαλα τα παπούτσια μου σηκώθηκε μπουχός
και τώρα πάω να φτιάξω κανένα μακαρόνι.

5 σχόλια:

kukuzelis είπε...

[και τώρα πάω να φτιάξω κανένα μακαρόνι.]
Το ξέρω: Είναι η μαγειρική που με σκοτώνει.

(για να γίνει το τέλος ακόμα πιο λεπιδοφόρο.)

Yellow Kid είπε...

Και μόλις τελειώσεις την μπουγάδα
δεν φτιάχνεις καμία παστιτσάδα;

X-ray είπε...

Τέλος λεπιδοφόρο; Γιατί τα μακαρόνια είναι χωρίς σάλτσα;

ou ming είπε...

Κουκουζέλη, μήπως να αλλάξω και τον τίτλο σε κακαρονάδα να είναι πιο ασορτυρί;

Yellow kid: Και να φανταστείς ότι κάτι τέτοιες μέρες ονειρεύομαι βαρκάδα.

αγαπητή x-ray, η σάλτσα είναι επιστημονική φαντασία.

aerosol είπε...

Η αρχή, πάντως, είναι ελπιδοφόρα μόνο αν είσαι φαλάκρα.