Πυρ, σκύλος και θάλασσα

Λένε για τις γυναίκες, αλλά δεν υπάρχει πιο απαιτητικό πλάσμα από το σκύλο. Ο σκύλος θέλει. Συνέχεια. Είναι σε υγρή μορφή και αν δεν χτίσεις έγκαιρα τα φράγματά σου και δεν τα συντηρείς, θα πλημμυρίσει όλο το σπίτι, θα φτάσει μέχρι το τελευταίο σου κύτταρο. Έκανα το μεγάλο λάθος να έχω μια σχετικά ισότιμη σχέση με το σκύλο μου, καθώς δεν έχω αρχηγικές τάσεις και δεν θέλω παιχνίδια εξουσίας μέσα στο σπίτι. Πολύ νωρίς, διάβασα μια φράση που μου σφηνώθηκε στο μυαλό, αλλά την έδιωχνα σαν ενοχλητική μύγα:

ΜΗΝ ΦΕΡΘΕΙΣ ΣΤΟ ΣΚΥΛΟ ΣΑΝ ΝΑ'ΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΟΥ ΦΕΡΘΕΙ ΣΑΝ ΝΑ'ΣΑΙ ΣΚΥΛΟΣ

Ενάμιση χρόνο μετά το ξεκίνημα της συμβίωσής μας, συνειδητοποιώ ότι το τρένο έχει εκτροχιαστεί και τρέχει προς άγνωστες κατευθύνσεις. Ο σκύλος μου είναι γλυκύτατος και συμπαθητικός, αλλά δεν γνωρίζει ούτε το πρώτο μάθημα της βασικής εκπαίδευσης, δηλαδή ότι είναι σκύλος.

Ξεκινήσαμε λοιπόν από τα στοιχειώδη. Του έδωσα μολύβι και χαρτί, τον κάθισα στο πρώτο θρανίο και άρχισα να γράφω στον πίνακα πιέζοντας την κιμωλία σαν να προσπαθούσα να τη σκοτώσω:

ΕΙΣΑΙ ΣΚΥΛΟΣ, ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
ΣΚΥΛΟΣ = ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡ