22.9.14



Κοιτάζω τα παλιά μου κείμενα και εντοπίζω μια εποχή που έτρεφα μεγάλη αγάπη για την άνω τελεία. Είναι ένα σημείο της στίξης που όταν το πρωτοέμαθα, δεν το κατάλαβα είναι η αλήθεια. Αργότερα πήρε νόημα μέσα στο κεφάλι μου και αγαπηθήκαμε. Παρατηρώντας τις προτάσεις που κλείνονται έξω απ' την πόρτα με άνω τελεία, έχουν κάτι παιδικό. Είναι σαν να το μαλώνεις και αμέσως να σου χτυπάει το κουδούνι ένα



Αντιθέτως στην τελεία μουτρωμένος θα σταθεί μπρος στο χαλάκι ο



13 σχόλια:

kovo voltes... είπε...

Δεν τα είχα συνδυάσει έτσι τα πράγματα...Κοίτα να δεις... ;)

Περαστικός είπε...

Τι όμορφο κείμενο και σκίτσα :)

roubinakiM είπε...

όπως τα λες...

lemon είπε...

<3

Γιώργος Κατσαμάκης είπε...

Πάντως με τον καιρό οι άνω τελείες κουράζονται και πέφτουν - ίσως να είναι και η επιθυμία που ελαττώνεται ;)

ou ming είπε...

Αχ αυτή η επιθυμία που ελαττώνεται, Γιώργο Κατσαμάκη.

Γεια σας kovo voltes, Περαστικέ, roubinakiM, lemon :)

Takis X είπε...

Kαι με πάνω η και με κάτω, είσαι αστέρι.

grigoris είπε...

πολυ όμορφα σκίτσα μπραβο σου!!!

Παπαρούνα είπε...

όπως και να χει όμως η άνω τελεία στο τέλος πάντα θα βαίνει στους νόμους της βαρύτητας..
καλή χρονιά!

aerosol είπε...

Ήρθα μια βόλτα να σας αφήσω την αγάπη μου και να φύγω. Δεν πιάνει πολύ χώρο.

ou ming είπε...

Πόσο ευχάριστη έκπληξη είναι πάντα που ακόμη περνάει κάποιος από αυτό το αραχνιασμένο μπλογκ!

Γλυκέ μου aerosol, πόσο καιρό είχα να σε δω. Την αγάπη μου.

δύτης των νιπτήρων είπε...

Κι εγώ! Κι εγώ περνάω από το αραχνιασμένο μπλογκ. Μ' αρέσουν και οι άνω τελείες.

ou ming είπε...

Έτσι. Στα δύσκολα φαίνονται οι φίλοι :)