Ανθρωποφοβία χωρίς προηγούμενο σε ένα ξενοδοχείο στο Μόναχο το 1989. Έχοντας περάσει τρεις μέρες μέσα στο δωμάτιο, μισάνοιξα κάποια στιγμή την πόρτα και, αφού βεβαιώθηκα ότι δεν κυκλοφορούσε ψυχή στους διαδρόμους, κατάφερα να φτάσω σε ένα μηχάνημα και να αγοράσω μια μπίρα. Πέρασα άλλες τρεις μέρες κλεισμένη μέσα στο δωμάτιο προσπαθώντας να ανοίξω το μπουκάλι με την αγκράφα του παπουτσιού μου. Έκτοτε, εποχές ολόκληρες είχα την αίσθηση ότι δεν ζω· μέχρι που κάποια στιγμή είπα, το έζησα κι αυτό.
Ανθρωποφοβία χωρίς προηγούμενο για εσάς... Εγώ θυμήθηκα τον αγαπημένο μου Καρυωτάκη που καθοδηγεί τους ανθρωποφοβικούς (και όχι μόνο)αυτού του κόσμου:
ΑπάντησηΔιαγραφήΟταν οι άνθρωποι θέλουν να πονείς,
μπορούνε με χίλιους τρόπους.
Ρίξε το όπλο και σωριάσου πρηνής,
όταν ακούσεις ανθρώπους.
Καλημέρα.
Και αν άκουγες όσο ήσουν στο διάδρομο μια πόρτα να τρίζει, ίσως να έβλεπες με ανακούφιση ότι ήταν μόνο ένα φάντασμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω ότι η ανθρωποφοβία είναι η πιο βάσιμη φοβία.
αλλα οι ανθρωποι ειναι το αντιδοτο (συμπληρώνω στο σχολιο του απο πάνω)
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι οι πανικοι;
ΑπάντησηΔιαγραφήέφυγαν;
από την αντίπερα όχθη της ανθρωπολατρείας,σου εύχομαι να έχεις μια καλή χρονιά που είμι σίγουρος ότι θα συνεχίσει να είναι δημιουργική. Με υγεία και λιγότερους φόβους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠριν λίγο διάβασα το ποστ, έχοντας μόλις δει τις Συνέπειες του έρωτα, μια ταινία που λέει ένα-δυο πράγματα για την ανθρωποφοβία και τη διαφορά ανάμεσα στο να «ζεις» και το να ζεις χωρίς εισαγωγικά.
ΑπάντησηΔιαγραφή(αξίζει να τη δεις, νομίζω θα σου αρέσει, αν μη τι άλλο για το soundtrack)
Απο την άλλη τι κατάλληλο μέρος για να είσαι μονάχη, το Μόναχο!
ΑπάντησηΔιαγραφή(καλύτερη η ανθρωποφοβία από την ανθρωποφαγία)
Μιλώντας παραπάνω για τις Συνέπειες του έρωτα και τις ομοιότητες με το ποστ, ξέχασα να γράψω την κυριότερη: ο ήρωας ζει ουσιαστικά έγκλειστος σε ένα ξενοδοχείο για χρόνια. Η τέχνη αντιγράφει τη ζωή, ή μάλλον την μπλογκόσφαιρα. :)
ΑπάντησηΔιαγραφή@ αποπάνω: Σαν να λέμε Μόναχους Μόναχους;
Πού να ήσασταν και στις Βρυξέλλες...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο να ταμπουροθεις 3 μερες στο δωματιο ειναι σεβαστο και μη κατακριτεο αλλα να μην μπορεις ενα μπουκαλι να ανοιξεις....
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα, τόσες μέρες χωρίς ποστ μας αφήνεις κι εμάς μονάχους!
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπό συνθήκες μπορεί η ανθρωποφοβία να είναι πολύ δημιουργική.
ΑπάντησηΔιαγραφή(άκου να ανοίξει τη μπύρα με την αγκράφα του παπουτσιού! )
:)
γι αυτό λείπεις τόσες μέρες ε; θα περιμένουμε να περάσει
ΑπάντησηΔιαγραφήΌποτε διαβάζω τις αναρτήσεις σας, κάθομαι έπειτα και κοιτάζω την οθόνη του υπολογιστή μπερδεμένος. Καλό πρέπει να είναι αυτό, ε;
ΑπάντησηΔιαγραφή