21.4.08

Είναι εποχές που πρέπει να ξεκουράζεσαι κι όμως δουλεύεις, εποχές που πρέπει να δουλέψεις κι όμως ξεκουράζεσαι, εποχές που κάποιος πρέπει να ζήσει κι όμως πεθαίνει, εποχές που πας να μιλήσεις και βγάζεις αφρούς, εποχές που πιάνεις να πλύνεις και το σαπούνι γλιστράει απ' τα χέρια, εποχές που τα δέντρα βρομάνε και η άνοιξη βαλτώνει, εποχές που τα πόδια σέρνονται σαν φίδια και ο έρωτας ξεκινάει απ' τα φρύδια.

15 σχόλια:

  1. Από τα φρύδια έρχεται
    στα μάτια κατεβαίνει...
    Με τ'ς υγείες σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ, σκύλε. Μόλις ταχτοποίησα μια από εκείνες τις στιγμές που το χώμα αντί να είναι μέσα στις γλάστρες είναι πασπαλισμένο γύρω γύρω στο μπαλκόνι (το σκύλο μου σίγουρα τον αγάπησα από τα φρύδια, δεν εξηγείται αλλιώς).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι περίεργες αυτές οι εποχές. Και προσωπικές, αυτόνομες. Κάθε ένας μας έχει τις δικές του.

    Είναι ωραία όμως όταν η εποχή του έρωτα η δική σου συμπίπτει με τη δική του. Και γίνεται η εποχή του έρωτά σας.

    Εύχομαι όλα τα καλά. Έτσι εποχιακά κάπως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος22/4/08, 1:48 μ.μ.

    Εκεί που είπατε "...τα πόδια σέρνονται σαν φίδια και ο έρωτας ξεκινάει απ' τα ..." προς στιγμήν τρόμαξα αλλά μετά είδα ότι καταλήξατε στα "φρύδια" κι ησύχασα.
    Δίκιο έχετε σε όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πόσες φορές τις έχουμε ζήσει αυτές τις εποχές που δυστυχώς διαδέχονται η μια την άλλη: η περιορισμένη εποχή των διακοπών, που είναι εποχή δουλειάς και η εποχή που πρέπει να δουλέψεις κι όμως δεν αντέχεις. Και πάντα ακολουθεί η εποχή της δουλειάς και του αγώνα να «ξανακερδιθεί ο χαμένος χρόνος» όχι βέβαια όπως το εννοούσε ο Προυστ, που γύρναγε τα κοσμικά πάρτι.Το κακό είναι ότι κάθε φορά λέμε να φύγουν αυτές οι εποχές και να μην ξανάρθουν, κι αυτές συνεχώς επανέρχονται. Κι όταν παρακαλάμε για μια εποχή με έρωτα, η μοίρα σμίγει τα φρύδια και μας κοιτάει αυστηρά σα να λέει: δούλεψες αρκετά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οχι εποχές. Απόχες θελετε να πείτε.
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ευχαριστώ πολύ, Ιφιμέδεια.

    Kopoloso, είστε πονηρός. Αλλά έχετε δίκιο.

    Η μοίρα σμίγει τα φρύδια, Ποετάστρε, ή εμείς;

    Μην σας πω και αποχιές, nomad.

    Σαλάτα αποχής, Κτήνος. Καλά περάσατε χθες; Δεν μπόρεσα να έρθω :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δεν πειράζει, θα έρθετε, Ου, μιαν άλλη εποχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ανώνυμος23/4/08, 8:25 μ.μ.

    Μερικές φορές μας παίρνει η μπάλλα και γινόμαστε όλοι εποχούμενοι!
    Έχει, όμως, ο καιρός γυρίσματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ανώνυμος24/4/08, 11:19 μ.μ.

    καθόλου δεν θα αναρωτηθώ γιατί εμένα μου έβγαλε γέλιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Με δύο λόγια, δεν είναι ποτέ η σωστή στιγμή. Έτσι την πάτησα κι εγώ με την γάτα μου. Τα φρύδια είδα κατά λάθος, από το πλάι και μέτα τα μπλε νεογέννητα ματάκια. Μετά από 6 χρόνια ζούμε ακόμη μια ιστορία αγάπης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σε χάσαμε και σε πεθυμήσαμε Ου. Η μοίρα σμίγει τα φρύδια και κοιτάει αυστηρά. Βλέπε όλα τα Ανθη του κακού, για λεπτομερή καταγραφή του βλέμματος της μοίρας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. H αγάπη ξεκινάει απ΄την ουρά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Έφτασε καλοκαίρι. Εποχή να σας πω Καλό Πάσχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή