Πώς θά' θελα να πενθούσα λιγάκι πιο πολύ να μην καθόμουν στο ανήλιαγο γραφείο μου όλη μέρα έχει έναν ήλιο έξω μεγάλο, ζωηρό τον χαίρονται οι δημόσιοι με δάκρυα στα μάτια.
Είχε υπέροχη μέρα, το πρωί περπάτησα ανάμεσα στους στρατιώτες που στήνονταν για την πομπή, πηγαίνοντας στο γραφείο... Το μεσημέρι ξαναβγήκα βόλτα μέχρι την Κλαυθμώνος, ήταν περίεργα άδειο το κέντρο της Αθήνας σήμερα...
Ο ήλιος χαίρεται σήμερα. Κάτι παραπάνω θα ξέρει...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίχε υπέροχη μέρα, το πρωί περπάτησα ανάμεσα στους στρατιώτες που στήνονταν για την πομπή, πηγαίνοντας στο γραφείο... Το μεσημέρι ξαναβγήκα βόλτα μέχρι την Κλαυθμώνος, ήταν περίεργα άδειο το κέντρο της Αθήνας σήμερα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πνεύμα τους ανήκει στο κράτος,
ΑπάντησηΔιαγραφήη θλίψη τους στον ήλιο.
'οι δημόσιοι με δάκρυα στα μάτια'
ΑπάντησηΔιαγραφήοι καημενοι κι αυτοι σημερα,τι θλιψη θα τραβηξανε.
υπαρχουν και οι εξαιρέσεις
ΑπάντησηΔιαγραφήτελικά αρχιεπίσκοπος είναι μια αργία που επίκειται
ΑπάντησηΔιαγραφήή αργία είναι ένας αρχιεπίσκοπος που κείται
ΑπάντησηΔιαγραφήη αργία είναι μια απόφαση που δεν πήραμε ποτέ
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ήλιος είναι δωρεάν και για όλους...
ΑπάντησηΔιαγραφή