Το έχει φτιάξει ο Άλεξ μόνος του. Για τον Άλεξ ίσως σας μιλήσω κάποια άλλη φορά. Όταν τον ρώτησα με τι το κατασκεύασε, μου εξήγησε πως χρησιμοποίησε υλικά που βρήκε στα σκουπίδια: Μια κάνουλα από έναν χαλασμένο μηχανισμό αντλίας για βαρελίσια μπίρα και μια σιδερένια γωνία από ένα παλιό μπαούλο. Τα δύο κόκκινα εντυπωσιακά τζαμάκια δεν είναι τίποτε άλλο από πλαστικά καπάκια νεσκαφέ!
Τακαπληκτικό το φωτιστικό, αν και δε φαίνεται και πολύ καθαρά στη φωτογραφία. Ο πενηντάκιλος μπρούτζινος πολυέλαιός μου με δύο (2) αγγελάκια να βαστάνε κάθε λάμπα ωχριά μπροστά του. Συγχαρητήρια στον καλλιτέχνη, ελπίζω μόνο το κάντρο στον τοίχο να μην είναι του ιδίου, διότι φαίνεται κορνιζάδικο.
ΑπάντησηΔιαγραφήKαλή σου μέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφή(ωχ, πάλι αυτός, θα πεις τώρα)
Όμορφο και το φωτιστικό και η φωτογραφία.
(και επιπλέον δεν μου θυμίζει τίποτα!)
Βρε βρε βρε, ο θείος δελαπάρτας! Πολύ χαίρομαι που μας επισκεφθήκατε. Αδημονώ να δω τον μπρούτζινο πολυέλαιο. Και να τον απαθανατίσω φυσικά.
ΑπάντησηΔιαγραφή@ Π: Ωχ πάλι εσύ;
Εμένα μου θυμίζει τον μπαμπά του Ε.Τ. Κερδίζω τίποτε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε τον μπαμπά δεν κερδίζεις τίποτα. Αν σου θύμιζε τη μαμά, οι τοίχοι θα ήταν με το μέρος σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι τοιχοι δεν έχουν καμία τύχη. Τα σέβη μου, ωραίο blog.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕτούτο είναι άλιεν. Εγώ αναρωτιέμαι με ποιο από τα δύο του καπάκια με κοιτάει.
ΑπάντησηΔιαγραφή